Laadpaal of wallbox. Streng genomen is een laadpaal een staande zuil en is een wallbox het kleine kastje dat je in de garage of tegen de gevel hangt. Thuis is het bijna altijd een wallbox, ook al zoekt iedereen op het woord laadpaal. Voor de berekening maakt het geen verschil: wat telt is het vermogen, het aantal fasen en de stroom per fase.

De rekensom. Een driefasige laadpaal van elf kilowatt trekt zestien ampère per fase, eentje van tweeëntwintig kilowatt trekt tweeëndertig ampère per fase. Enkelfasig zit alles op één fase, dus zeven komma vier kilowatt betekent daar tweeëndertig ampère. Die stroom komt bovenop wat je huis op dat moment al trekt.

Het capaciteitstarief is de verrassing. In Vlaanderen betaal je een deel van je nettarief op basis van je gemiddelde maandpiek. Een laadpaal die om achttien uur begint te laden terwijl de oven aanstaat, tilt die piek in één klap omhoog, en dat betaal je het hele jaar. Laden na tweeëntwintig uur of met een lagere stroom scheelt vaak meer dan mensen denken.

De differentieel. Een laadpaal vraagt bescherming tegen gelijkstroomfouten. Dat kan met een differentieel van het type A in combinatie met een laadpaal die zelf zes milliampère gelijkstroomdetectie aan boord heeft, of met een differentieel van het type B. Wat er op jouw laadpaal staat bepaalt welke van de twee je nodig hebt.

Wat deze tool niet doet. Hij vervangt geen keuring, kijkt niet naar je kabel tussen bord en laadpaal, en houdt geen rekening met een dynamische sturing die het laden terugregelt als de rest van het huis meer vraagt. Zo’n sturing is vaak de goedkoopste oplossing als het net niet past.