Laadpaal keuring: wat de keurder nakijkt en waar het misloopt

Een laadpaal keuring is verplicht, en niet omdat iemand het graag ingewikkeld maakt. Het AREI beschouwt een laadpaal als een belangrijke wijziging aan uw installatie, en dat betekent dat een erkend keuringsorganisme er langs moet voor u de stekker er voor het eerst in steekt.

De meeste mensen ontdekken dat pas nadat de wallbox al aan de muur hangt. Dan volgt een keuring, dan volgt een inbreuk, en dan mag de elektricien terugkomen.

Dit is wat er nagekeken wordt, waar het in de praktijk fout gaat, en wat u vooraf zelf kunt regelen.

Laadpaal keuring: waarom ze verplicht is

Sinds het koninklijk besluit van 10 juli 2022 heeft het AREI een eigen hoofdstuk voor laadpunten: Boek 1, hoofdstuk 7.22, de voeding van elektrische wegvoertuigen. Dat is van kracht sinds 1 november 2022.

Een laadpaal is geen stopcontact erbij. Het is een nieuwe stroomkring met een zwaar en langdurig verbruik, en het AREI rekent dat onder een belangrijke uitbreiding van de installatie. Bij een belangrijke uitbreiding hoort een controle voor ingebruikname.

Dat geldt ook als uw woning tien jaar geleden al gekeurd is en alles toen in orde was. De keuring gaat over wat er nieuw bijkomt, plus de delen van de bestaande installatie waar die nieuwe kring op steunt.

De aparte kring, en waarom een verlengkabel nooit volstaat

Artikel 7.22.3 is kort en hard: elk laadpunt hangt aan een eigen toegewijde stroomkring, met een eigen automaat, en zonder enige andere verbruiker erop.

Geen stopcontact in de garage dat u toevallig vrij had. Geen kring die u deelt met de verlichting of met de diepvriezer. Een eigen lijn van het verdeelbord naar het laadpunt, en verder niets.

De reden is de bedrijfsduur. Een fornuis trekt twintig minuten veel stroom. Een laadpaal trekt uren achtereen bijna zijn volle stroom, en alles op die kring wordt in die tijd mee opgewarmd: de kabel, de klemmen, de automaat. Een kring die een avondmaal aankan, houdt dat niet vol van tien uur ’s avonds tot vier uur ’s ochtends.

De differentieel, waar het het vaakst op misloopt

Dit is de inbreuk die ik het vaakst zie op keuringsverslagen van laadpalen.

Artikel 7.22.4.1.b vraagt voor elke laadkring een differentieelbescherming van maximaal 30 mA waarvan de werking gewaarborgd blijft bij een gelijkstroomcomponent. Een gewone differentieel type AC of type A voldoet daar in zijn eentje niet aan, want gelijkstroom verzadigt de ringkern en dan schakelt het toestel niet meer.

Er zijn twee manieren om eraan te voldoen.

Type A plus ingebouwde detectie van 6 mA. De meeste moderne wallboxen hebben die detectie zelf aan boord. Dan volstaat een gewone differentieel type A van 30 mA ervoor. Dat is de goedkope weg, en ze is volledig in orde, op voorwaarde dat het toestel die detectie werkelijk heeft en dat dat op papier staat.

Een differentieel type B van 30 mA. Die detecteert zelf alle foutstromen, ook zuivere gelijkstroom. Duurder, maar nodig zodra de wallbox de detectie niet zelf doet.

Twee valstrikken die zelfs vakmensen missen.

Zet nooit een type A stroomopwaarts van een type B. De type A kan verblind raken door een gelijkstroom die door hem heen loopt, en dan beschermt hij de rest van de woning niet meer.

En bij meerdere laadpunten die elk hun eigen detectie van 6 mA hebben, mag u er zonder uitdrukkelijke opgave van de fabrikant maar één achter dezelfde stroomopwaartse differentieel hangen. Twee toestellen die elk tot 6 mA gelijkstroom doorlaten, laten samen meer door dan één. Geeft de fabrikant wel een opgave, dan mogen er meer.

Werkt u met differentiëlen in serie, dan vraagt onderafdeling 4.2.4.3 selectiviteit: de stroomopwaartse moet minstens drie keer de gevoeligheid van de stroomafwaartse hebben en vertraagd zijn.

Hoe die ringkern precies verzadigt en waarom type B er anders uitziet van binnen, hebben wij uitgeschreven in ons stuk over de differentieelschakelaar type B.

Kabelsectie en automaat

De sectie hangt af van de stroom, van de lengte en van hoe de kabel ligt. Een laadpaal van 32 ampère eenfasig is een ander verhaal dan driemaal 16 ampère, en een leiding van vijf meter door de garage is iets anders dan veertig meter naar een tuinhuis.

Reken het uit in plaats van een vuistregel te volgen. Onze kabelberekening houdt rekening met de plaatsingswijze, de bundeling en de omgevingstemperatuur, en de spanningsval is bij een laadpaal geen bijzaak, want de volle stroom loopt urenlang.

Twee punten waarop een keurder let en die op papier vaak niet kloppen. De automaat moet passen bij de sectie én bij het toestel, niet alleen bij het toestel. En de laadstroom is een continue belasting, dus de kring wordt niet gedimensioneerd op de piek van een avond maar op uren aan één stuk. Waarom een kabel onder zo’n belasting minder aankan dan de tabel belooft, leest u in ons artikel over de belastbaarheid van kabels.

Kan uw aansluiting het aan?

Dit is de vraag die veel mensen te laat stellen.

Een eenfasige aansluiting van 40 ampère levert ongeveer 9 kilowatt. Daar gaat een laadpaal van 32 ampère, goed voor ruim 7 kilowatt, bijna volledig doorheen. Draait er ondertussen een oven, een droogkast of een warmtepompboiler, dan valt uw hoofdzekering eruit.

Drie uitwegen, in volgorde van kostprijs.

Laadstroom begrenzen. Zet de wallbox op 16 of 20 ampère. U laadt trager, maar u staat acht uur stil. Reken met onze laadpaal rekentool uit wat u werkelijk nodig hebt voor uw dagafstand, en met de laadtijd rekentool hoe lang dat duurt.

Dynamische laadsturing. Een meter aan de hoofdaansluiting regelt de laadpaal terug zodra de rest van het huis vermogen vraagt. Dat kost een paar honderd euro en het lost het probleem structureel op.

Verzwaren. Van eenfasig naar driefasig, of van 40 naar 63 ampère. Dat is de duurste weg en ze duurt weken, want de netbeheerder moet erbij komen.

De volgorde is geen toeval. Bijna niemand heeft de snelste laadpaal nodig. Bijna iedereen heeft een volle batterij nodig tegen de ochtend.

Het capaciteitstarief, de rekening die blijft komen

Dit hoort niet bij de keuring, maar het kost u wel elke maand geld, en uw installateur vertelt het zelden.

In Vlaanderen betaalt u netkosten deels op basis van uw kwartierpiek: het hoogste gemiddelde vermogen dat u in een kwartier van de maand afneemt. Uw factuur gebruikt het gemiddelde van uw twaalf maandpieken, met een ondergrens van 2,5 kilowatt.

Zet u een laadpaal van 7 kilowatt aan terwijl de oven draait, dan tilt dat ene kwartier uw maandpiek omhoog, en dat gemiddelde sleept twaalf maanden mee. De tarieven verschillen per netbeheerder en per jaar, maar het gaat om enkele tientallen euro’s per kilowatt per jaar. Een paar onhandige kwartieren kosten u dus een jaar lang geld.

Daarom is dynamische laadsturing meer dan een technische oplossing. Ze houdt uw piek laag, en dat is een rechtstreekse besparing op uw netfactuur.

Melden bij de netbeheerder

Een laadpaal vanaf 5 kVA moet u aanmelden bij uw netbeheerder, dus Fluvius, ORES, RESA of Sibelga naargelang waar u woont. Dat is een formaliteit, maar ze wordt vergeten, en ze komt later boven bij een verhuizing of bij een volgende keuring.

Wat er veranderd is op 1 april 2026

Het koninklijk besluit van 6 oktober 2025, verschenen in het Staatsblad op 29 oktober 2025, voegt gelijkstroom toe aan Boek 1 van het AREI. Sinds 1 april 2026 kent het reglement geaarde netstelsels voor gelijkstroom, aangepaste beschermingsmaatregelen tegen elektrische schok en regels voor de keuze van materieel.

Dat is geschreven met zonnepanelen en batterijen in het achterhoofd, maar het raakt de laadwereld ook, want daar zit gelijkstroom overal. Laat u nu installeren, dan gebeurt dat onder deze nieuwe tekst, dus vraag of uw installateur ze gelezen heeft. Een installatie die voor die datum in orde was, blijft in orde.

Wat een laadpaal keuring kost

Reken op ongeveer honderd tot tweehonderd euro voor een gewone laadpaal bij een woning. Het verschilt per organisme en per regio.

Wat u wil vermijden is de tweede rekening. Wordt uw installatie afgekeurd, dan moet de elektricien terugkomen, en daarna moet de keurder terugkomen. Een herkeuring wordt als een volwaardige keuring gerekend, dus die kost opnieuw het volle bedrag. De inbreuk van dertig euro aan de verkeerde differentieel wordt zo een rekening van enkele honderden.

Hoe zo’n verslag eruitziet en wat de termijnen zijn, staat in ons stuk over een afgekeurde installatie, en de prijzen van de andere keuringen vindt u bij wat een elektrische keuring kost.

Wat u klaarlegt voor de keurder

Het eendraadschema, bijgewerkt met de nieuwe kring erop. Niet het schema van tien jaar geleden.

Het situatieschema, met het laadpunt erop aangeduid.

De technische fiche van de wallbox, waarop staat of er detectie van 6 mA in zit. Zonder dat papier kan de keurder niet vaststellen of uw type A differentieel volstaat, en dan wordt het een inbreuk.

Het vorige keuringsverslag, als u er een hebt.

En zorg dat het verdeelbord toegankelijk is en dat het laadpunt werkt, want er wordt een proef in laadmodus gedaan.

Kort samengevat

Een laadpaal keuring is verplicht voor de eerste ingebruikname, want het AREI ziet een laadpunt als een belangrijke uitbreiding. Hoofdstuk 7.22 vraagt een eigen kring zonder andere verbruikers en een differentieelbescherming van 30 mA die tegen gelijkstroom bestand is, hetzij type A met ingebouwde detectie van 6 mA, hetzij type B.

Daar loopt het het vaakst op mis, en dat is jammer, want het is de goedkoopste fout om vooraf te vermijden.

Regel de sectie, de automaat en de differentieel voor er geplaatst wordt, kijk na of uw aansluiting het aankan en overweeg dynamische laadsturing in plaats van verzwaren. Dat laatste scheelt u ook nog eens op uw capaciteitstarief.

Wilt u dat wij de keuring voor u regelen, neem contact op. Wij zoeken de keurder, maken de afspraak en volgen op tot het attest er is.